Narcyznie

Starsza wdzięczy się przed lustrem: Cio, Lilećko kochana?

A tymczasem Róziak...

...skończył 3 tygodnie

I jest fajowy.

Gra w skojarzenia

2 lata, 2 miesiące i 13 dni

Lila wyciąga z szuflady żabkę do bielizny i hipnotyzuje ją: kumkaj, kumkaj!

Zrobiłam surówkę z czarnej rzepy. Próbuję: "Uu, ostra!"
Lila: Mama sie śkaleciła.

 

Wersja alternatywna

Myśko, uciekaj do nolki, bo cie kotek siapie!
To Lilacza wersja piosenki "uciekaj, myszko, do dziury". Za myszkę posłużył duży magnes na lodówkę z reklamą jakichś dzieciowych niezbędników aptecznych, a za dziurę - niski stołeczek, służący Lili do wchodzenia na wyższe stołeczki. Zabawa była przednia. Nawet kolację przerwała, żeby wepchnąć głębiej ten magnes pod stołek i pouczyć go "siowaj sie, myśko!"

Panna Zapominalska

Lila, położona już na noc, wychodzi z łóżka i przybiega do naszego pokoju.

- Lilka, a co ty tu robisz?! Co być chciała?
- Spać - mówi, odwraca się na pięcie i wraca pod kołdrę.

Twórczo

Lilcia mówi wierszyk.
Wierszyk zaczyna się słowami "Jestem różyczka, wypadłam z koszyczka".
Lila mówi: "Jeśtem lusićka, nie mam okonka, tylko mam oćka".

Zgrubiochy

Po zdrobnionkach przyszedł czas na radykalny odwrót.
Królują: auo (od autko), nóże, majteczy, buracze, bidona (od biedronka), leczo (od mleczko) oraz spodeny.

Feminizacja

Lila, jak te szwedzkie dzieci, ukrewnia sobie cały świat dorosłych.
Dziś przeglądała kolorowe czasopismo i z entuzjazmem reagowała na fotografie:
- O, ciocia! O, ciocia! A tu? A tu pan cioć!

Mądrala

- Lila, ile kotek ma nóżek?
- Duzo.
- Kot ma cztery nogi. Widzisz: raz, dwa, trzy, cztery.

Po jakimś czasie:
- Ślinke sce!*
- Dobra, dam ci. Ile chcesz?
- Duzo.
- Ale ile? Jedną, dwie?
- Ćtely!



* Śliwkę. Suszoną.

No i jeszcze:
- Siompek poli!
- Boli, bo rośnie. Jak już urosną Ci wszystkie ząbki, to przestaną boleć**. Posmarować ci żelem?
- Tak.
Smaruję, Lila po chwili:
- Chiba ulóś juś siompek.

** Tia...

Rózia od kuchni

Z monologu zasypiającej Lili

Podsłuchujemy przez niańkę, jak Lila mówi do siebie:

Mam takom Lusićkę, wieś?

Łaskawa rozdawczyni dóbr

Lila zjadła obiad, więc może wybrać sobie jakiś pierniczek spośród zastępów wyprodukowanych przez ciocię i babcię. Wybiera gwiazdkę.
Tatuś Kochany bierze sobie inny pierniczek.
- A co to jeś?
- Hmm, chyba kwiatuszek.
- T'jeś katusiek. Mosieś śjeść tatusiu katuśka, chceś?
Trzeba być szefowej wdzięcznym.

Gołe kawałki

Lilka się posikała i leży na łóżku bez majtek, czekając aż Tatuś Kochany doniesie sposobną odzież.

- Koła jeśtem ja! O, tu som nóśki kołe, a tu jeś pupa koła, idziś, kochanie?

Boska Komedia

26 grudnia.
Jedziemy do szpitala, bo nasz lekarz ma dyżur, a ja w związku z sięrozłażeniem mam duże opory przed rodzeniem naturalnym, ale cesarki też się boję. Jadę zatem z usilnym pragnieniem bycia przekonaną, że mnie nie rozerwie i wszystko będzie ok. Porozmawialiśmy, przekonana zostałam, teraz jeszcze badanie - tak na wszelki wypadek.

- Tu jest izba przyjęć?
- Tak. O co chodzi?
- Podobno rodzę.
- A kto to pani powiedział?
- Doktor C. Już mnie badał i powiedział, że mam 7 cm rozwarcia.
- Aaaa. Dobrze. To proszę tutaj szybko.

- Pani się przebierze, a pan wypełni ankietę, żeby się pan nie nudził. Proszę pani, o której pojawiły się pierwsze skurcze co 5 minut?
- Eeee, nie pojawiły się. Trochę mnie brzuch pobolewał. Ale na pewno nie co 5 minut. Góra co 10. Wie pani, my tu jesteśmy przypadkiem, nie jechaliśmy rodzić.


Kazali mi się położyć pod KTG.


- Czuje pani ruchy dziecka?
- Nie.
- A bo pewnie mała śpi. Jak tam, są skurcze?
- Ahaa.
- Hmm, to jak przyjdzie następny, spróbuje pani poprzeć.
- Haha, poprę, kogo chcecie, jestem w stanie, w którym podpisuje się wszystko, ale...
- TERAZ!



Całość przedstawienia trwała jakąś godzinkę. Różyczka prawdopodobnie przespała swoje narodziny. 
Cóż.
Teraz też śpi.





A jak nie śpi, wygląda tak.

A tu już ziewa...

A tu znów śpi.

Wyjeżdżamy na wigilię

- Lila, zbieramy się i wychodzimy!
Lila!!
Idziemy do babci na kolację!
Słyszysz!?
Lila głucha.

- Będzie ciaśtećko u babci?
- Będzie.
- Mama, idziemy!!